Een dag Kanchanaburi: de Birma-Siam Pelgrimsreis 2025
Vandaag stond er een dag Kanchanaburi op het programma. De groep heeft verschillende plekken in- en rondom Kanchanaburi bezocht.
Verslag dag 3
Vandaag hebben we er een dag Kanchanaburi van gemaakt. Om 08:30h stond Poom weer met de bus klaar en gingen we naar het museum. Als eerste hebben de groepsfoto gemaakt van de pelgrimsreis 2025.
Uit 6 foto’s heb ik er een kunnen vinden waar volgens mij iedereen redelijk op staat. Het blijkt toch lastig te zijn om 38 man tegelijk in de camera te laten kijken.
Daarna had iedereen een uur om in het museum rond te dwalen, voor velen veel te kort, maar we komen gelukkig nog terug. Rod kreeg ondertussen weer extra vragen van reizigers en hebben we wat snelle research kunnen doen.
Na de koffie met cake door naar het kerkhof waar Rod weer een uitgebreide toelichting over het kerkhof gaf. Jaren geleden was Rod de beheerder van het kerkhof, dus hij weet er echt alles van.
Vervolgens met de bus door de stad langs de plaatsen waar de verschillende kampen lagen.
Als laatste stop van de ochtend het JEATH museum gelegen bij de tempel.
Een nagebouwde hut met daarin een uitgebreide foto collectie van de spoorweg, met ook een foto van de “Prince van Orange”, een wel heel erg jonge Willem Alexander.
Tijd voor de lunch; op een barge-restaurant in de rivier werd een geweldige buffet aangeboden en was het weer smullen.
De middag
De eerste stop was het ereveld Chungkai.
In Chungkai lag het grote hospitaal. Op dit ereveld zijn veel originele graven, omdat het kerkhof bij het ziekenhuis lag. Een ereveld met 1200 doden, veelal patiënten die het hospitaal niet overleefd hebben. Voor onze dokter waren dit schokkende cijfers; stel je voor dat je in een ziekenhuis moet werken en er zoveel patiënten het niet hebben gered.
En weer door naar de Chungkai cutting; een met de hand uitgehakte doorgang (cutting) door de rotsen. Hier hebben de Japanners er voor gekozen om niet om de berg heen te gaan omdat ze andere de pijlers van de brug in de rivier hadden moeten plaatsen, met het risico dat ze werden weggespoeld door de rivier.
Helaas kon niet iedereen in de cutting zelf komen, omdat dit voor de reizigers die wat minder ter been zijn te moeilijk bleek. Daar moeten we dus wat meer rekening mee houden in de toekomst.
De laatste stop van vandaag was “de bridge over the River Kwai”, een mierenhoop van toeristen. Niet te geloven dat in 2020 tijdens de uitbraak van de Corona crisis mijn dochter en ik hier met z’n tweeën stonden.
Eerst bezochten we het monument opgericht door de Japanners in 1944 ter nagedachtenis van de mannen die zijn omgekomen tijdens de bouw van de spoorweg. In de 4 hoeken van het terrein staan de verschillende landen genoemd: Japanners, krijgsgevangenen en romusha’s.
Op naar de brug zelf. Rod ging met de groep de brug op om daar meer uitleg te geven. Ikzelf bleef achter bij een aantal reizigers die de brug niet op konden en heb daar uitleg gegeven.
We hebben er voor gekozen om vanavond te gaan eten bij onze oude vertrouwde stekkie in het Royal River Kwai Resort. En het was weer als vanouds een super goede service; vriendelijk en snel. Live muziek erbij en het werd een gezellige avond!
Morgen gaan we voor 3 dagen “up-country”; helemaal langs het tracé van de spoorlijn naar de grens met Birma/Myanmar. Tot morgen!
In de fotocarousel hieronder zijn aanvullende foto’s van de dag te bewonderen, plus de foto’s uit deze blogpost.
