Dag 7 – de Birma-Siam Pelgrimsreis 2025: Nam Tok

Verslag 7

Vanochtend kwam Poom weer voorrijden met de bus. Vandaag naar Nam Tok, het eindpunt van de nog in gebruik zijnde spoorlijn.

Maar pas nadat we in de lobby met z’n allen gezongen hebben voor Bas die vandaag jarig is. Poom had weer taarten geregeld en nadat de kaarsjes waren uitgeblazen was het tijd om de bus in te gaan. De taarten moeten wachten tot vanmiddag.

We waren mooi op tijd in Nam Tok bij de Sai Yoi Nok waterval.
Bij de waterval staat nog een oude Japanse locomotief. Grote mannen worden weer jongens en er moest natuurlijk weer op en in de locomotief geklommen worden.

Vlak achter de locomotief ligt de Say Yok waterval. Een mooie waterval die over klakzandsteen rotsen naar beneden valt.
Al snel gingen de schoenen uit en waar nodig werden de broekpijpen opgerold.

Een deel van de reizigers beklom de waterval en de andere helt was druk met het maken van foto’s hiervan.

Daarna was het tijd voor een vroege lunch in het Ice restaurant met mooi uitzicht over de vallei. Weer een heerlijke uitgebreide lunch.

De planning was om vroeg bij de trein te zijn om goede plaatsen te bemachtigen, toen we op het station aankwamen kwam de trein net aanrijden.

We konden als eersten in de trein en ons verdelen over 2 wagons.

De treinreis is altijd weer bijzonder: hier ging het vroeger allemaal om, met een trein over dit traject rijden.

Voor ons reizigers is het niet een toeristische toer; het is rijden op het spoor wat met zoveel inspanning en ontbering is aangelegd en als je daar goed over nadenkt komt het ook echt binnen!

De trein slingert door de vallei, de fluit wordt bij elke spoorwegovergang geblazen, de wielen tikken op de rails en de veld met akkerbouw, de jungle, de rivier en de bergwanden trekken voorbij.

Op het Wang Pho viaduct gaat het echt stapvoets en kruipt de trein over het viaduct waar een aantal dagen geleden ook stonden. Iedereen hangt uit het raam om foto’s te maken.

Om 15:15 zijn weer in Kanchanburi, is het snel uitladen voordat de trein weer vertrekt en stappen we in de bus naar ons hotel. De rest van de middag is iedereen vrij om te gaan en staan waar ze willen. De meesten doen het rustig aan na de afgelopen best wel intensieve dagen en al snel is het zwembad druk bezet en anderen op pad. Je kunt vrij gemakkelijk van het hotel naar de stad lopen, je moet dan wel over de brug lopen.

Vanavond hebben wij, Ida, Barbara en ik de dames van TBRC mee uit eten genomen.
Mr. Wut stond weer op tijd klaar om ons te rijden.

We hebben een topavond gehad in het Good Times restaurant, zittend aan de rivier.

Goed eten en vooral veel leuke verhalen over en weer!

Morgen de dag van de herdenking, dat wordt ook een heel bijzondere dag.

In de onderstaande fotocarousel zijn, naast de foto’s uit de blog, ook aanvullende foto’s te bewonderen!